101 . حسد
529 - زيانهاى حسد
قرآن :
« و از شرّ و گزند حسود آن گاه كه حسادت ورزد » .
حديث :
1595 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به موسى بن عمران فرمود : حسود از نعمتهاى من ناراحت است و از قسمتى كه براى بندگانم مقرر داشتهام رويگردان .
1596 امام على عليه السلام : حسادت ، زندان روح است .
1597 امام على عليه السلام : حسادت ، بدترين بيمارى است .
1598 امام على عليه السلام : حسد ، سر آمد رذيلتهاست .
1599 امام على عليه السلام : آفرين بر حسادت ! چه عدالت پيشه است ! پيش از همه صاحب خود را مىكشد !
1600 امام على عليه السلام : ثمرهء حسادت ، رنج و بدبختى در دنيا و آخرت است .
1601 امام على عليه السلام : حسود ، زوال نعمت از محسود را براى خود نعمت مىداند .
1602 امام على عليه السلام : ستمگرى چون حسود نديدم ، كه به ستمديده شبيهتر باشد : جانى سرگردان دارد و دلى بيقرار و اندوهى پيوسته .
1603 امام على عليه السلام : آنچه حسود [ از حسادت خود ] مىكشد ، او را بس است .
1604 امام على عليه السلام : حسود ، پُر حسرت است ، و گناهانش مضاعف .
1605 امام على عليه السلام : حسود ، آقا و سرور نمىشود .
530 - هر صاحب نعمتى محسود است
1606 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در برآوردن نيازهاى خود از كتمان كمك گيريد ، زيرا هر صاحب نعمتى محسود واقع مىشود .
531 - حسادت و ايمان
1607 امام باقر عليه السلام : هر آينه حسد ايمان را مىخورد ، همان گونه كه آتش هيزم را مىخورد .
1608 امام صادق عليه السلام : از حسادت كردن به يكديگر بپرهيزيد ؛ زيرا كفر ، ريشهاش حسادت است .
532 - نشانهء حسود
1609 امام صادق عليه السلام : لقمان به فرزندش گفت : حسود را سه نشانه است : پشت سر غيبت مىكند ، در حضور تملّق مىگويد و از گرفتارى ديگران شاد مىشود .