تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 165

مساهمون:

ص١٦٥

37 . بدعت

219 - پرهيز از بدعت « 1 »

736 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين امور آن است كه بدعت باشد . بدانيد هر بدعتى گمراهى است . بدانيد كه هر گمراهى فرجامش آتش است . 737 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مبادا سنّتى را بدعت‌گذارى ؛ زيرا اگر بنده سنّت بدى را به وجود آورد گناه آن و گناه كسى كه به آن عمل كند به گردن اوست . 738 امام على عليه السلام : هيچ بدعتى نهاده نشد مگر آن كه بدان سبب سنّتى ترك شد . پس از بدعتها بپرهيزيد و راه روشن را در پيش گيريد ، همانا بهترين كارها [ در دين ] آن است كه خدا از تو به جدّ خواسته است و بدترين آنها آن است كه نو پديد و بىسابقه باشد . 739 امام على عليه السلام : چيزى مانند بدعتها دين را ويران نكرده است .

220 - بدعتگذاران

740 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدعتگذاران ، بدترين مردم و موجودات هستند . 741 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدعتگذاران ، سگهاى اهل دوزخ هستند .

221 - معناى بدعت

742 امام على عليه السلام : بدعتگذاران كسانى هستند كه با فرمان خدا و كتاب او و پيامبرش مخالفت مىورزند و بر اساس رأى و گرايشهاى خود عمل مىكنند ؛ هر چند شمارشان بسيار باشد . 743 امام صادق عليه السلام : هر كه مردم را به خود فرا خواند ، حال آن كه در ميان آنان داناتر و عالمتر از او هست ، بدعتگذارى گمراه است .

222 - روىگرداندن از بدعتگذار

744 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به نفرت و دشمنى از بدعتگذار روى گرداند ، خداوند دل او را از آرامش و ايمان لبريز مىسازد . 745 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به روى بدعتگذار لبخند بزند ، همانا به نابود كردن دين خود كمك كرده است .

223 - بدعتگذار و عبادت

746 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به بدعتى عمل كند ، شيطان او را با عبادت تنها مىگذارد و حالت خشوع و گريه بر او مىافكند .

224 - بطلان عمل بدعتگذار

747 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عمل اندك مطابق با سنّت ، بهتر است از عمل بسيار كه با بدعت همراه باشد . 748 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند توبهء بدعتگذار را نمىپذيرد .

225 - وظيفهء علما به هنگام پديد آمدن بدعتها

749 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه بدعتها در ميان امّتم پديدار شوند بر عالِم است كه علم خود را آشكار سازد . پس هر كس چنين نكند ، لعنت خدا بر او باد . ر . ك : تقيّه ، باب 1873 .
هامش
( 1 ) . بدعت به كسر با و سكون دال ، آوردن چيز جديد در دين است .