تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
سينه و قلب انسانى بعد از اضطراب شك در آن بسبب آن خنك مىشود ، و براى همين خداوند تعالى توصيف به اينكه او متيقن است نميشود ، سپس خداوند سبحان وعيد ديگرى را شروع كرد و از سرگرفت ، و فرمود :
( لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ )
مقاتل گويد ، بر قصد قسم ، يعنى هنگامى كه جهنّم ظاهر شود پيش از آنكه داخل آن گردند .
( ثُمَّ لَتَرَوُنَّها )
يعنى بعد از آنكه داخل آن شدند آن را البته خواهند ديد
( عَيْنَ الْيَقِينِ )
يعنى ، به چشم و ديده يقين چنانچه ميگويند حق اليقين و محض اليقين و معناى آن ثمّ لترونها بالمشاهده ، يعنى سپس هر آينه البتّه آن را خواهيد ديد بمشاهده ديدگانتان آن گاه كه داخل آتش شده و به آن عذاب شديد .
( ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ )
آن گاه از آن نعمتهايى كه در دنيا داده شده بودند پرسيده مىشود . مقاتل گويد ، يعنى ، كفّار مكّه در دنيا در خير و نعمت بودند ، پس در روز قيامت سؤال ميشوند از شكر آنچه در آن بودند ، زيرا وقتى غير خدا را پرستيدند و به او شرك ورزيدند شكر صاحب نعمت را كه خدا باشد بجا نياوردند ، پس عذاب ميشوند براى ترك شكر و اين قول حسن است گويد : سؤال از نعمت نميشود مگر اهل آتش و بيشتر از مفسّرين گفتند كه معنى اينست ، سپس هر آينه سؤال ميشويد اى گروه مكلّفين از نعمت ، قتاده گويد : البتّه خدا پرسنده است هر صاحب نعمتى را از آنچه بر او نعمت داده است . سعيد بن جبير گويد : مراد از نعيم كه از آن پرسيده مىشود مأكول و
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 256 | الشيخ الطبرسي / ستوده / شيخ محمد رازى