ترجمه :
بنام خداوند بخشايندهء مهربان :
1 - آن گاه كه آسمان شكافته شد .
2 - و فرمان برد پروردگار خود را و سزاوار است ( كه فرمان برد ) .
3 - و آن گاه كه زمين كشيده شود .
4 - و بيرون افكند آنچه را كه در درون آنست و ( از همه ) تهى گردد .
5 - و فرمان برد زمين پروردگارش را و سزاوار است كه اطاعت كند .
6 - اى آدمى البتّه تو كنندهاى كارى را برنج تا برسانى آن را بسوى پروردگارت پس ملاقات كننده آن را .
7 - و امّا آنكه داده شود پرونده اعمالش را بدست راستش .
8 - پس به زودى حساب اعمال او كرده شود حسابى آسان .
9 - و باز گرد بسوى كسانش شادمان .
10 - و امّا آنكه داده شود نامه كردارش از پشت او ( بدست چپش ) .
11 - پس به زودى بخواهد هلاكت خود را .
12 - و در آيد آتش افروخته را .
13 - زيرا او در ميان كسان خود ( بمال و جاه ) شادمان بود .
14 - البتّه او همى پنداشت آنكه هرگز باز نميگردد ( بخداى ) .