دليل :
كسى كه يسلكه بياء قرائت كرده براى تقدّم ذكر غيبت در قول خدا .
وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ
است و كسى كه بنون خوانده . پس آن مانند قول خدا
وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ
است بعد از قول خدا
سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى
و هرگز قرائت كرد قال انّما ادعوا . پس آن نيز براى تقدّم ذكر فعل غايب است در قول خدا
وَ أَنَّهُ لَمَّا قامَ عَبْدُ اللَّهِ
. و هر كه قل قرائت كرده براى اينست كه بعد از آن
قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ
و
قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ
است . و كسى كه لبدا بضمّه لام خوانده . پس لبد به معناى بسيار است از قول خدا
مالًا لُبَداً
. مثل اينكه گفته شده براى او بسيار است . براى سوار شدن بعضى از آن بر بعض و چسبيدن برخى از آن بر بعضى ديگر براى بسيارى آن و لبد جمع لبده و آن جماعت است و گاهى بملخ فراوان لبد گفته مىشود . بعضى از بنى هذيل گفته است .
صابوا بستّة ابيات و واحدة * حتّى كانّ عليهم جابيا لبدا
نازل شدند بشش خانه و يك منزل مثل اينكه بر آنها ملخ فراوانى فرود آمده است شاهد اين بيت لبد است كه به معناى فراوان آمده .
و جابى ملخ است كه هر چيز ميآيد براى خوردن آن . زجاج گويد اللبده و اللبده بيك معنى است . و كسى كه بتشديد لبّدا خوانده پس او توصيف شده بر فعّل مثل جبّار و زمّل . و ممكن است جمع لا بد مانند راكع و ركع باشد و لبد از صفاتيست كه بر وزن فعل آمده مثل ناقه سرخ و رجل طلق . و كسى كه لو استقاموا قرائت كرده پس او تشبيه بواو جمع نموده مثل قول خدا
اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ
چنانچه تشبيه شده آن به اين پس گفتهاند .
اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ
و اين گذشت در سورهء بقره ( به آنجا رجوع شود ) .