( مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ )
قتاده گويد : يعنى اقبال كنندهاند بصوت ، و صداى خوانندهاى .
ابن عبيده گويد : يعنى شتابانند به اجابت داعى .
فراء و ابو على جبائى گويند : نگاه كنندهاند پيش از داعى در حالى كه مى گويند اين روز بسيار سختى است ، و اين گفته خداست
( يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ )
كفّار ميگويند اين روز بسيار سخت و دشواريست .
گفتار مفسّرين دربارهء يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ
بعضى از دانشمندان مفسّر نيز گفتهاند كه در معناى آيه
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْءٍ نُكُرٍ
چند قول است :
1 - اينكه مقصود اينست كه از ايشان اعراض كن در روزى كه ميخواند داعى ايشان را هر گاه متعرّض شدند تو را كه ايشان را شفاعت كنى و آن روز قيامت است ، پس شفاعت نكن ايشان را در آن روز چنانچه امروز از تو نپذيرفتند و تو را قبول نكردند .
هامش
( 2 - آنان كه معتقد به معاد جسمانى هستند و ميگويند جسم با همان روحى كه در دنيا در آن فعّاليت ميكرد و اعضا را به كار ميانداخت عود مىكند تا هم جسم و هم روح پاداش و كيفر بينند ، زيرا هر دو در دنيا عبادت يا معصيت كردهاند ، و آياتى كه تصريح بر معاد جسمانى كرده بسيار است .
( مترجم )