شما سلام كنند ، پس خدا بايشان رخصت داد ، پس گفتند ما زنان جاودانى هستيم كه مرگ نداريم و نمىميريم و ما زنان باكره و دوشيزه هستيم كه هرگز بكارت ما از بين نميرود همسران مردان بزرگواريم آن گاه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله قرائت فرمود :
( حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ )
.
( لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ )
معناى آن گذشت و جهت تكرار اين امتياز آنهاست از يكديگر ، زيرا صفت حورى كه در خيمهها سكونت دارند با صفت حورى كه
( قاصِراتُ الطَّرْفِ )
هستند فرق دارد .
( مُتَّكِئِينَ عَلى رَفْرَفٍ خُضْرٍ )
جبائى گويد : تكيه بر فرشها و بالشهاى بلند دارند .
سعيد بن جبير گويد : رفرف باغهاى بهشتى است و مفرد آن رفرفه است .
ابن عباس و قتاده و ضحاك گويند : رفرف منازل بهشتى است .
حسن گويد : مخدّه و پشتىهاست .
( وَ عَبْقَرِيٍّ حِسانٍ )
ابن عباس و سعيد بن جبير و قتاده و ضحاك گويند :
پشتىها و بالشهاى بسيار خوب .
مجاهد گويد : عبقرى ديباج است .
حسن گويد : آن فرش است .
قتيبى گويد : هر جامه نقاشى رنگى عبقرى است و آن جمع است و براى اين فرمود ( حسان ) سپس سوره را پايان داد به چيزى كه شايسته و سزاوار بود كه به آن تعظيم و تجليل از مقام ربوبى شود ، پس فرمود :
( تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ )
يعنى بزرگ و عاليست اسم پروردگارت ، براى آنكه اوست مستحق آنكه توصيف شود به چيزى كه غير او توصيف به آن نميشود از جهت آنكه