بِإِذْنِ اللَّهِ
يعنى بامر و توفيق و لطف او
ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ
يعنى وارث شدن كتاب و برگزيدن خدا ايشان را آن فضل بزرگى از خدا بر
هامش
( روايت كرده كه گفت حضرت رضا عليه السلام در مرو به مجلس مأمون عليه اللعنه حاضر شد و در آن مجلس جماعتى از اهل عراق و خراسان جمع شده بودند ، پس مأمون گفت خبر دهيد مرا از معناى اين آيهثُمَّ أَوْرَثْنَا - الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِناالآيه ، علماء گفتند خدا اراده كرده امّت را مأمون گفت اى ابو الحسن شما چه مىگوييد ، فرمود من آن طور كه آنها ميگويند نمى گويم ، و لكن ميگويم خدا اراده فرمود از اين آيه عتره طاهره را ، مأمون گفت چگونه عترت طاهره را قصد نموده ، حضرت رضا عليه السلام فرمود اگر امت را قصد ميكرد هر آينه تمام امّت در بهشت ميبودند ، براى قول خداى تعالى :فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُسپس جمع كند همه آنها را در بهشت ، پس فرمودجَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ، پس وراثت براى عترت پاك پيامبر است نه براى غير ايشان ، پس مأمون گفت عترت پاك كيانند ؟
فرمود ، آنهايى هستند كه خدا در قرآن توصيفشان نموده و فرمود ،إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً، و ايشان آنهايى هستند كه رسول خدا ( ص ) فرمود من گذارنده هستم در ميان شما دو چيز گران و سنگينى را كتاب خدا و عترتم اهل بيتم را ، و آن دو هرگز از هم جدا نمى شوند تا در كنار حوض كوثر وارد شوند بر من ، به بينيد چگونه خلاف من ميكنيد درباره آنها ، اى مردم شما به آنان ياد ندهيد كه ايشان اعلم از شما هستند پس علماء گفتند اى ابو الحسن ما را خبر بده كه آيا عترت آل پيغمبرند يا غير آنند ؟ حضرت رضا عليه السلام فرمود ايشان آل پيغمبرند . . .
و ابن شهر آشوب باسنادش از ابن عباس و امام محمد باقر ( ع ) روايت كرده كه فرمود مراد از سابق بالخيرات على بن ابى طالب ( ع ) است ، مىگوييم روايت درباره اين آيه كه مقصود از آن فرزندان على و فاطمه ( ع ) است در - تفسير برهان و غير آن بسيار است كه محل ذكر آن نيست .