خدا سرباز زدند ، و گاهى باجبار مانع شدند كه ديگران از دين خدا پيروى كنند ، و گاهى با گمراه ساختن آنان مانع راه خدا ميشدند .
« وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ »
يعنى : با رسول خدا عناد و دشمنى نمودند .
« مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدى »
يعنى : پس از آنكه براى آنان روشن شد كه محمّد ( ص ) بر حق بوده و دانستند كه رسول خدا است .
« لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً »
ولى اينان با اين اعمال خود به خدا ضررى نزده بخودشان ضرر ميزنند .
« وَ سَيُحْبِطُ أَعْمالَهُمْ »
يعنى : خداوند اعمال آنان را محو نموده و در آخرت پاداشى براى اعمال خود نمىبينند .
اين آيه دلالت دارد بر اينكه راه راست براى اين كافران روشن شده ولى آن را نپذيرفته با عناد و نفاق از راه راست منحرف شدهاند .
بعضى گفتهاند آنان اهل كتاب هستند كه حقّانيّت پيامبر اسلام ( ص ) بر آنان ثابت شده است ولى نپذيرفتهاند .
ديگران گفتهاند آنان سردمداران ضلالتند كه بخاطر جاهطلبى و رياست مانع راه حق شدهاند ، بدليل اينكه در قرآن معمولا لغت ( عناد ) به سردمداران قوم نسبت داده مىشود .
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ »
اى مؤمنان با اعتقاد به توحيد خداوند را اطاعت كنيد .
« وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ »
و با اقرار به رسالت پيامبر ( ص ) از او اطاعت نمائيد .
بعضى گفتهاند يعنى : با احترام گذاشتن به پيامبر ( ص ) خدا را اطاعت كنيد ، و با بزرگداشت فرمان خدا از پيامبرش اطاعت نمائيد .
« وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ »
از عطاء نقل شده است يعنى : با شكّ و نفاق اعمال خود را باطل نسازيد .