بعضى گفتهاند مِنْ فَوْقِهِنَّ يعنى : از بالاى زمينها ، و اين بطريق تمثيل است ، و معنى آنست كه اگر آسمانها براى چيزى ميشكافتند بخاطر اين موضوع شكافته ميشدند . ( وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ ) يعنى فرشتگان خداوند را از صفاتى كه شايستهء او نيست منزه دانسته ، شأن او را از انجام كارهايى كه سزاوار عظمتش نيست بالا ميدانند . از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) روايت شده است كه « فرشتگان و آنان كه اطراف عرش الهى هستند تسبيح و سپاس پروردگار انجام ميدهند و براى مؤمنين از ساكنان زمين آمرزش ميخواهند » . ( أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ) آگاه باشيد كه خداوند بخشنده و مهربان است .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٢ — صفحة 95
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٩٥