معنى آيات :
آن گاه خداوند بزرگ از حال كفّار كه منكر وحدانيت او بودهاند خبر داده ميفرمايد :
( وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا )
كافران بمؤمنان كه به خدا و رسول ايمان آوردهاند گفتند :
( لَوْ كانَ خَيْراً ما سَبَقُونا إِلَيْهِ )
اگر اين عمل كه محمّد ما را بسوى آن دعوت مىكند كار خوبى بود ، و هم اكنون يا در آينده سودى ميداشت ، اينها كه به او ايمان آوردهاند بر ما سبقت نميگرفتند ، زيرا ما از اينان شايستگى بيشترى - داشتيم .
اختلاف شده است دربارهء اينكه چه كسى اين حرف را زده است ؟
1 - اكثر مفسّرين گفتهاند اين سخن از يهوديان است كه گفتهاند : اگر دين محمّد ( ص ) خوب بود عبد اللَّه بن سلام در ايمان آوردن به او بر ما ، پيشى نميگرفت .
2 - كلبى گويد : هنگامى كه اسلم ، و جهنيه ، و مزينه ، و غفّار از بنى عامر اسلام آوردند بنى عامر اين سخن را گفتند .
و نظم كلام از نظر سياق ايجاب مىكند كه : « ما سبقتمونا اليه » آمده باشد ولى اين تحوّل از باب التفات از خطاب به غيبت است .
( وَ إِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ فَسَيَقُولُونَ هذا إِفْكٌ قَدِيمٌ )
يعنى : اينان كه در قرآن تفكّر نكردهاند تا بوسيلهء انوار تابناك آن هدايت شوند ، به زودى خواهند گفت اين قرآن يك دروغ كهنه و قديمى است ، يعنى : جزء اساطير و افسانههاى پيشينيان است .