( لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ ) يعنى : هنگامى كه شما را مورد آزار قرار ميدهند از عذاب الهى نميترسند ، و نيز اميدى به پاداش و ثواب خداوند ندارند كه دست از شما بدارند . و قبلا ذيل آيهء « وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ » تفسير ايّام اللَّه گذشت و يغفروا در اينجا به اين معنى است كه مجازات اذيّت و آزارهايشان را بگذاريد تا خداوند آنان را بسزاى اعمالشان برساند . ( لِيَجْزِيَ قَوْماً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ) بيان اين جزاء در آيهء بعد است كه ميفرمايد : ( مَنْ عَمِلَ صالِحاً ) يعنى : كسى كه عبادتى و كار نيكى يا خيرى انجام دهد . ( فَلِنَفْسِهِ ) نتيجهاش به خودش باز ميگردد . ( وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها ) يعنى : وزر و و بال بديش بدوش خودش است . ( ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ) سپس در روز قيامت آنجا كه احدى مالك سود و زيان و امر و نهى نيست بسوى پروردگارتان باز ميگرديد ، و هر كس را طبق عملش پاداش ميدهد .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۲۲ — صفحه 348
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۳۴۸
بعضى هم گفتهاند تقدير چنين است : « يا هؤلاء اغفروا يغفروا » - منادى حذف شده است ، مانند « الا يا اسجدوا اللَّه » و مانند قول شاعر :
« الا يا اسلمى ذات الدّماليج و العقد » .