اين دو صفت بازگشت دارند به اينكه خداوند زنده است و براى او آسيبى نمىرسد . و برخى گفتهاند كه منظور اين است : كه خداوند ، عالم به مسموعات و عالم به مبصرات مىباشد ، ولى قول اول درستتر است
.
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحه 249
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۲۴۹