شرح لغات :
اعراب :
ذلِكَ يُخَوِّفُ - ، ( ذلك ) مبتداء و ( يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبادَهُ ) خبر آن است أَنْ يَعْبُدُوها - در موضع نصب بوده كه بدل از ( طاغوت ) باشد لَهُمُ الْبُشْرى - خبر براى ( الَّذِينَ اجْتَنَبُوا ) مىباشد زجاج گويد : ( أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذابِ أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ) ، در معنى شرط و جزاء است و الف استفهام در اينجا به معنى توقيف است و الف دوم براى تأكيد است .
تفسير :
خداوند به پيامبر خود خطاب كرده و مىفرمايد : قُلْ ( بگو ) اى محمد بر كافرانى كه ذكرشان گذشت : إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ ( همانا من امر شدهام اين كه عبادت كنم خداوند را خالص كننده باشم براى او دين را ) يعنى توحيد او را كرده و غير از او را عبادت نكنم ، و عبادت خالص آن است كه آميختهء با گناهان نباشد . وَ أُمِرْتُ ( و فرمان شدهام ) نيز . لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ ( بر اين كه بوده باشم اول مسلمانان ) تا فضل سبقت و ثواب آن بر من باشد . قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( بگو همانا ميترسم اگر نافرمانى كنم پروردگارم را از عذاب روز بزرگ ) كه عذاب روز قيامت باشد . قُلِ ( بگو ) بر ايشان .