باب 8 - تمجيد شكيبايى و ترك نمودن شِكوه و رضايت به آزمايشات
121 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
مؤمنى نيست مگر آنكه مبتلا گردد به آزمايشى كه بايد در انتظار سختتر از آن باشد ، پس اگر صبر نمود بر آنچه كه در آن قرار گرفته ، خداوند متعال نسبت به آنچه كه در انتظارش هست عافيتش دهد ؛ ولى اگر صبر نكرد و ناراحتى كرد ، آنچه كه در انتظارش بوده بر او وارد شود ، تا آنكه بردبارى و شكيبايش نيكو گردد .
122 - امام رضا عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
كسى كه غمگين گردد ، اهل غم خواهد شد ، پس سزاوار است كه مؤمن به خداوند ( حكيم ) و بر آنچه كه انجام مىدهد راضى باشد .
123 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
خداوند تبارك و تعالى براى مؤمن چيزى را مقدّر نمىكند مگر آن كه او را در آنچه قضا و قدر باشد ، مخيّر مىگرداند .
124 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
به راستى خداوند - از روى عدالت و حكمت و علم - مقرّر نمود روح و شادمانى را در يقين و رضايت از ( مقدّرات ) خدا ، و قرار داد اندوه و ناراحتى را در شك و ناراحتى ، پس راضى باشيد از خداوند و تسليم امر ( مقدّراتش ) او باشيد .
التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — صفحة 129
مساهمون: محمد بن همام الإسكافي
ص١٢٩