170 - من رضي عن نفسه كثر السّاخط عليه 8491 .
171 - من سامح نفسه فيما تحبّ طال شقاؤها فيما لا تحبّ 8527 .
172 - من شغل نفسه بما لا يجب ضيّع من أمره ما يجب 8528 .
173 - من و اخذ نفسه صان قدره و حمد عواقب أمره 8553 .
174 - من أهمل نفسه أفسد أمره 8554 .
175 - من أمرك بإصلاح نفسك فهو أحقّ من تطيعه 8566 .
176 - من استقصى على نفسه أمن استقصاء غيره عليه 8585 .
177 - من ظلم نفسه كان لغيره أظلم 8606 . 170 - هر كه از نفس خود راضى باشد خشمناك بر او بسيار است ( هم خدا بر او غضب كند ، و هم خلق از او كراهت دارند ) .
171 - هر كه با نفس خود در آنچه نفسش آن را دوست دارد مسامحه كند بدبختى آن در آنچه دوست ندارد ( عذاب اخروى ) بدرازا كشد .
172 - هر كه نفسش را در آنچه لازم نيست مشغول سازد ( و برايش نفعى عائد نگردد ) از كارش ضايع نموده آنچه را كه لازم است ( يعنى بايد آدمى به امور لازمه خود بپردازد زيرا اوقات وفا نخواهد كرد ) .
173 - هركه نفسش را ( نسبت به اعمال زشت ) مؤاخذه نمايد قدر خود را نگه داشته ، و عواقب كار او ستوده شود .
174 - هر كه نفسش را مهمل گذارد كار خود را تباه ساخته است .
175 - هر كه تو را به اصلاح نفست فرمان دهد پس او سزاوارترين كسى است كه فرمانش برى .
176 - هر كه بر نفس خود خرده گيرى كند از خرده گيرى ديگران بر او ايمن گردد ( چون عيوب خود را بر طرف مى سازد راهى براى غير باقى نخواهد ماند ) .
177 - هر كه بر نفسش ستم نمايد از براى غير خود ستم كنندهتر خواهد بود .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1459
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص١٤٥٩