24 - ما أقرب النّقمة من الظّلوم 9523 .
25 - ما أعظم عقاب الباغي 9525 .
26 - ما أعظم وزر من ظلم و اعتدى ، و تجبّر و طغى 9560 .
27 - ما ظلم من خاف المصرع 9590 .
28 - هيهات أن ينجو الظّالم من أليم عذاب اللّه و عظيم سطواته 10044 .
29 - و لئن أمهل اللّه تعالى الظّالم فلن يفوته أخذه ، و هو له بالمرصاد على مجاز طريقه ، و موضع الشّجا من مجاز ( مساغ ) ريقه 10133 . 24 - چه چيز انتقام و عقوبت را به ستم كننده نزديك كرده است ( يعنى چه نزديك است به او ) .
25 - چه چيز عقاب و عذاب ظالمى را بزرگ كرده است ( يعنى چه بزرگ است عقاب آن ) .
26 - چه اندازه بزرگ است وزر ( و و بال ) كسى كه ستم نموده و تجاوز از حد كند و تكبر نمايد و طغيان كند .
27 - ستم نكرده ( و نمى كند ) هر كه از افتادن ( در عقوبت و يا از جهنم كه جايگاه افتادن است ) مى ترسد .
28 - چه دور است ( اين فكر ) كه ستمگر از عذاب دردناك خدا و خشمهاى بزرگ او نجات يابد .
29 - ( اين فراز اول است از خطبهء مفصل 96 نهج البلاغه ) و اگر خداوند تعالى ستمگر را مهلت دهد هرگز بازخواست او از او فوت نخواهد گرديد ( روزى به حسابش خواهد رسيد ) و خدا براى او بر گذرگاهش و بر جايگاه آنچه بگيرد از گذرگاه آب دهن او در كمينگاه خواهد بود ( يعنى هر زمان كه مصلحت و حكمت اقتضا كند او را نابود خواهد ساخت چند صباحى به او مهلت مىدهد تا هر چه خواهد بكند ) .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 851
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٨٥١