5 - المصائب بالسّويّة مقسومة بين البريّة 1302 .
6 - المصيبة بالدّين أعظم المصائب 1385 .
7 - الثّواب على المصيبة أعظم من قدر المصيبة 1443 .
8 - إنّكم هدف النّوائب ، و دريئة الأسقام 3823 .
9 - قد تذلّ الرّزيّة 6616 .
10 - إذا رأيت اللّه سبحانه يتابع عليك البلاء فقد أيقظك 4046 .
11 - إذا تباعدت المصيبة ، قربت السّلوة 4055 .
12 - إذا رأيت ربّك يوالي عليك البلاء فاشكره 4083 . 5 - مصيبت ها به طور تساوى در ميان خلائق قسمت شده است ( يعنى كسى خيال نكند كه به او ظلمى شده ، بلكه كمال عدل به كار رفته منتهى بعضيها از جهت نتيجهء اعمال ، و يا ترفيع درجات به مصيبت بيشترى خواهند رسيد ) .
6 - مصيبتى كه به دين رسد عظيم ترين مصيبت هاست ( يعنى هر روز دشمنان دين براى مسلمين نقشه كشيده و هر دفعه ضربهاى به آن وارد سازند ) .
7 - پاداش و ثواب بر مصيبت عظيم تر از قدر مصيبت است ( پس صاحب مصيبت بايد موقعيت خود را بشناسد شكيبائى را از دست ندهد ) .
8 - براستى كه شما نشان و هدف مصيبتها و دام و آماج بيماريهاييد .
9 - گاهى مصيبت ( دنيا ) خوار مى سازد .
10 - هرگاه خداى سبحان را ديدى كه بر تو پى در پى بلاء وارد مى سازد پس به تحقيق تو را بيدار مى نمايد .
11 - هرگاه مصيبت دور گرديد ، راحتى و فراموشى مصيبت نزديك گردد ( يعنى در اندك زمانى ناراحتى مصيبت برود پس به خود غم و اندوه راه مده ) .
12 - هرگاه پروردگارت را ديدى كه بر تو بلاء را پى در پى مى فرستد پس شكر نما ( چون نشانه عنايت اوست در حق تو ، مى خواهد گناهانت را ريخته ، و درجه
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 790
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٧٩٠