306 - من اغترّ بالدّنيا اغترّ بالمنى 8351 .
307 - من رضي بالدّنيا فاتته الآخرة 8376 .
308 - من حرص على الدّنيا هلك 8442 .
309 - من كان بيسير الدّنيا لا يقنع لم يغنه من كثيرها ما يجمع 8484 .
310 - من أغبن ممّن باع البقاء بالفناء 8508 .
311 - من أخسر ممّن تعوّض عن الآخرة بالدّنيا 8509 .
312 - من طلب من الدّنيا ما يرضيه كثر تجنيّه و طال تعديّه 8521 .
313 - من وثق بغرور الدّنيا أمن مخوفه 8548 .
314 - من قعد عن طلب الدّنيا قامت إليه 8563 . 306 - هر كه به دنيا فريب خورد به آرزوها فريب خورد .
307 - هر كه به دنيا خوشنود شود آخرت از دستش رود .
308 - هر كه بر دنيا حريص باشد به هلاكت رسد .
309 - هر كه چنين است كه به اندك دنيا قانع نباشد او را بسيار آن از آنچه جمع كند بى نياز نخواهد نمود .
310 - كيست مغبون تر از كسى كه پاينده ( آخرت ) را بنا پايدار ( دنيا ) بفروشد 311 - كيست زيانكارتر از كسى كه دنيا را از آخرت به عوض گيرد ( و به جاى آخرت به دنيا چسبد ) 312 - هر كه طلب كند از دنيا آنچه را كه او را خوشحال سازد تجنّى ( چيدن و يا در گناه افتادن ) او بسيار بوده و تجاوز و ظلم او به درازا كشد ( مانند بعض از حكاّم ) .
313 - هر كه به فريب دنيا اعتماد كند از آنچه بايد خوف آن را داشته باشد ايمن خواهد بود .
314 - هر كه از طلب كردن دنيا بنشيند ( و نسبت به آن بى تفاوت باشد ) بسوى
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 516
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٥١٦