297 - من عرف الدّنيا تزهّد 7831 .
298 - من سلا عن الدّنيا أتته راغمة 8079 .
299 - من ملكته الدّنيا كثر صرعه 8160 .
300 - من راقه زبرج الدّنيا ملكته الخدع 8170 .
301 - من ابتاع آخرته بدنياه ربحهما 8236 .
302 - من باع آخرته بدنياه خسرهما 8237 .
303 - من استقلّ من الدّنيا استكثر ممّا يؤمنه 8252 .
304 - من استكثر من الدّنيا استكثر ممّا يوبقه 8253 .
305 - من عمر دنياه خرّب مآله 8347 . 297 - هر كه دنيا را شناخت ( در آن ) بى رغبت گردد .
298 - هر كه از دنيا دست كشد ( و آن را فراموش نمايد ) دنيا بسويش بينى به خاك ماليده ( و ذليل و خوار ) خواهد آمد .
299 - هر كه دنيا مالك او گردد بسر افتادنش فراوان گردد .
300 - هر كه زينت دنيا او را خوش آيد فريب ها او را مالك گردد .
301 - هر كه آخرت خود را به دنيايش خريدارى كند ، در هر دو سود نمايد .
302 - هر كه آخرت خود را به دنيايش بفروشد در هر دو زيان كند .
303 - هر كه دنيا را كم كند و يا از آن كم طلب نمايد از آنچه او را ايمنى بخشد زياد نمايد و يا زياد طلب كند .
304 - هر كه از دنيا زياد طلب كند از آنچه او را به هلاكت رساند بسيار طلب خواهد نمود .
305 - هر كه دنيايش را آباد سازد جاى بازگشت ( آخرت ) خود را خراب نموده است .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 515
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٥١٥