خويش از قطرههاى خون امام حسين عليه السلام كه بر قطعهاى از سرزمين عراق در لحظهاى از تاريخ كشمكش ميان حق و باطل ريخته شد ، رودى بزرگ و سرشار از احساسات پاك و حكمت روشن جارى ساخت تا بدين صورت ، امام حسين عليه السلام همانگونه كه بر پايهء عرش عظيم نگاشته شده است : « چراغ راه هدايت و كشتى نجات » گردد .
خداوند متعال با جارى شدن اين رود مبارك بر هر قطعهاى از زمين ، ميوهها و نهالهايى را ، متناسب با آن سرزمين مىروياند .
بدينسان راه عاشورا در پايدارى جنوب لبنان تا پيروزى و انتفاضهء فلسطين كه به يارى و اذن خداوند متعال پايان نخواهد يافت مگر آنكه به پيروزى آشكار دست يابد ، تجلّى يافت .
همچنين اين مسير پاك در عراق ، استقامت بزرگى را كه بر عليه ستمگرترين طاغوتيان زمان برپا گشته بود با جانفشانيها و فداكاريهاى گرانمايه در راه خدا ، تغذيه نمود .
از طرفى همين روش ، در سرزمينى همچون جمهورى اسلامى ايران به صورت نهضت تمدّنى در سازندگى و پيشرفت نمايان مىگردد .
چنان كه اين راه و روش به ملّتى ديگر چون ملّت ما در خليج ، پويايى آشكارى را براى پايدارى در برابر تهاجم فرهنگى و استوارى بر ارزشهاى مكتبى مىبخشد .
زيرا رودى است با بركت كه نياز هر امّتى را براساس موقعيّت زمانى و مكانى او ، برآورده مىسازد .
همچنان اين رود لبريز است و ملّت ما تشنه ؛ هر آنچه آشاميديم هنوز ما را سيراب نكرده است . از اين رو ما بايد بسيار بنوشيم .
امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 101
مساهمون: شوشترى زاده
ص١٠١