انسانها با شنيدن اين گونه خبرها در هر شبانهروز ، به خود فرو مىروند و از زندگى و پويايى نااميد مىگردند ؛ تا آنجا كه - دراين فضاى بدبينى و نااميدى - خواهان مرگ زود هنگام خود خواهند شد .
با اينكه دل بشريت براساس سازگارى با دگرگونى و تحوّل سرشته شده است ؛ امّا ديگر نمىتواند در برابر موجهاى وحشتى كه به سويش مىآيند ، مقاومت كند و دچار ناتوانى مىگردد .
ولى ، اگر همين بشر فرموده خداوند بزرگ را بخواند : ( وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ ) « 1 » ؛ « در زبور بعداز ذكر ( تورات ) نوشتيم : بندگان شايستهام وارث زمين خواهند شد . » و با نفس خود سخن بگويد ، به خداوند متعال ايمان مىآورد و درك مىنمايد كه خداوند ، جهان را جز به نيكى ، خوشبختى و آرامش پايان نمىبخشد . اين كشتى سرگردان ميان طوفانها و امواج متلاطم دريا ، به زودى به ساحل امنى خواهد رسيد و در هر آن ، امكان وقوع معجزهء بزرگ الهى وجود دارد . حتّى اگر اين معجزه براى نسلهاى آينده تحقّق يابد ، بدون شكّ به دنبال آن ، بشريت زندگى همراه با اميدوارى ، نشاط و پويايى و به دور از نااميدى و سرخوردگى خواهد داشت .
بنابراين ، شايسته است كه دعوت اسلامى به همهء انسانها چه مسيحى ، يهودى ، كافر و بتپرست توجّه نمايد و اين بشارت را به همگان دهد كه خداوند متعال انسانها را براى عذاب دادن نيافريده و يا اينكه آنها را براى نگون بخت شدن به زمين نفرستاده است .
هامش
( 1 ) - سورهء انبياء ، آيهء 105 .