بدن آدمى همچون ويژگى ساخت نيرو ، پويايى و توانايى بدن را بر پايه خواص ميوهها بنا نهاده است ؛ تا آنجا كه اگر آدمى ميوهاى را جداى از ديگرى استفاده نمايد ، احساس كمبود و نياز به آن ميوهاى كه نخورده است ، مىكند .
همانگونه كه گفته شد ، دين به ميوهها ماند ؛ از اين جهت كه دين عبارت است از : واحد تكامل يافتهاى كه بايد از تمام اجزاى آن ، بهره جست . يعنى ، نبايد جزئى را برگزيد و بقيّهء اجزاء را رها كرد .
اگر جامعهء بشرى به بندبندِ روشها ، آموختهها و سفارشات دين بازگردد ، به والاترين خوشبختى دست خواهد يافت .
امّا ، اگر به بخشى از آن بسنده كند ، تنها از آن بخش بهره خواهد برد .
هر چند ، جامعهاى كه به برخى از سفارشات عمل مىكند و برخى ديگر را رها مىنمايد ، به خوشبختى كامل دست نمىيابد ؛ امّا ، با اين حال دچار نگون بختى مطلق هم نمىگردد .
فرض كنيم كه جامعهء ما تنها به فريضه نيكويى به پدر و مادر پايبند است و ديگر سفارشات دينى را ناديده مىگيرد . در اينجا فقط از هر آنچه كه بدان پايبند است ، سود مىجويد . حتّى اگر ملّتى به اصول اسلامى در زمينهء اقتصادى همچون تحريم ربا ، كلاهبردارى ، دزدى و سستى عمل كند ؛ تنها از ناحيهء اقتصادى ، ملّتى خوشبخت خواهد بود . آيا ملّتهاى غربى را نمىبينيد هنگاميكه به سفارشات اسلام دراين زمينه عمل كردند ، به چه رشد اقتصادى چشمگيرى دست يافتند .
امام زمان (عج) آرزوى بشريت (فارسى) — صفحة 23
مساهمون: شوشترى زاده
ص٢٣