همان خط درست و مستقيم مىباشد . اگر آن را طى نموديم و به اندازه سرسوزنى از آن منحرف نگشتيم ، توانستهايم به هدف خويش در گسترش عدالت و رسيدن به عزّت و كرامت در زندگى دنيا ، دست بيابيم و به سوى هدف تكاملى كه در نزديكى و تقرّب به خداوند متعال تجسّم مىيابد ، سير كرده باشيم . امّا اگر راهى جز راه مستقيم را انتخاب كرديم ، در آن هنگام مسير ما در سرگردانى و گمراهى خواهد بود . به همين خاطر حقّ تعالى به تحمّل امانت مسؤوليت امر مىنمايد و ما را از اين سرگردانى و گمراهى هشدار مىدهد . چنان كه مىفرمايد :
( إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعاً بَصِيراً ) « 1 » .
« خداوند به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحبانش بدهيد ؛ و هنگاميكه ميان مردم داورى مىكنيد ، به عدالت داورى كنيد . خداوند ، اندرزهاى خوبى به شما مىدهد . خداوند ، شنوا و بيناست . »
خداوند متعال ما را به سوى راه راست ، از گذر اطاعت نمودن از او كه همان اطاعت رسول ، اولياء و جانشينان ايشان مىباشد ، هدايت مىكند . همچنين از ما مىخواهد كه در هر عمل كوچك و بزرگى به ايشان رجوع كنيم و خود را مقيّد به پيروى از اوامر و توجيهات آنها ، بسازيم . همانگونه كه در فرموده خود تأكيد مىنمايد : ( يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَومِ الآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 58 .