نيز كبيره است چون با اصرار معنى المام ندارد و شرح بيشتر آن را در حاشيه وافى نوشتهايم و در آنجا گفتهايم ميان گناه صغيره و كبيره حد محدودى نيست مانند خانهء بزرگ و كوچك و غير آن شهادت شريك براى شريك خود در آن مال كه با هم شريكند پذيرفته نيست و وصى نيز در بارهء مال وصيت و وكيل براى موكل و دشمن و آن كه تهمت زنا به كسى زند شهادتش مطلقا در بارهء هيچ كس پذيرفته نيست مگر پس از توبه .
شهادت فرزند به زيان پدر قبول نمىشود اما به عكس قبول مىشود اما شهادت هر يك به سود ديگرى پذيرفته است و قرابت موجب اتهام نيست .
همچنين شهادت زن و شوهر به سود يا زيان ديگرى پذيرفته است بنده شهادتش در بارهء مولى پذيرفته نمىشود و براى غير مولى خلاف است و اگر بنده آزاد شود شهادت او به سود يا زيان مولاى پيشين پذيرفته است .
هر گاه كسى گواه شد هنگامى كه شايسته گواه شده نبود و آن گاه كه شايسته گردى اداى شهادت كرد از او قبول است .
تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( فارسي ) — صفحة 717
مساهمون: العلامة الحلي
ص٧١٧