در آن برهه حساس منتشر شد ، امروز از گنجينههاى اهل بيت قلمداد مىشود ، سزاوار است كه ما شبانه روز به خواندن و تأمّل در اين دعا بپردازيم ، تا شناخت و يقين و ثبات قدم و هدايت بيشترى فراچنگ خويش بياوريم . اينك بگذاريد با هم عبارات اين دعا را زمزمه كنيم و در آنها ژرف بينديشيم :
« سپاس خداى را به خاطر شكر نعمتهايش ، و طلب افزونى آنها ، وجلب روزىاش ، و طلب خالص شدن براى او و در او نه ديگرى ، و پناه از ناسپاسى و كفر پيشگى در عظمت و بزرگى او ، سپاس كسى كه مىداند هر نعمتى كه به او مىرسد از جانب پروردگارش است و هر كيفرى كه به او مىرسد به خاطر بدكردارى اوست و خدا درود فرستد بر محمّد ، بنده وپيامبرش و برگزيدهء خلقش و وسيلهء ( پيوند ) مؤمنان به رحمتش ، و ( نيز ) درود بر تبار پاك او و واليان كار او » .
« خدايا ! تو خود ( مردم را ) به فضل خويش دعوت كردى ، و به خواندنت فرمودى ، واجابت دعا را براى بندگانت ضامن شدى ، و نااميد نكردى كسى را كه خواسته خود را بر تو عرضه كرد . و با حاجت خود قصد ( در گاه ) تو را كرد ، ودستى خواهشگر را از عطاى خويش تهى باز نگرداندى ، و از عطاى بى عوض خويش نااميد پس نزدى ، و هر كه به سوى تو كوچيد تو را نزديك بيافت ، و هر كه بر تو وارد شد موانع سر راه او را برداشتى . . . » .
« معبودا ! و اينك من با خواسته خود ( در گاه ) تو را قصد كردم ، و در فضل تو را دست خواهشم كوبيد ، و قلبم با خشوع و خوارى با تو راز ونياز مىگويد ، و هم خود تو را بهترين شفيع خويش به درگاهت يافتم ، تو خواهش مرا مىدانى پيش از آنكه به انديشهام خطور كند يا در خاطرم راه يابد ، پس خدايا خواستهام را به اجابت وصل كن ، و خواهش مرا با رسيدن به حاجتم قرين گردان » .
« خدايا ! كژى فتنهها ما را در بر گرفت ، و سرپوش حيرت بر ما چيره گشت ،
هدايتگران راه نور ، زندگانى حضرت امام حسن عسكرى (ع) (فارسى) — صفحة 77
مساهمون: شريعت
ص٧٧