تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگانى حضرت امام حسن عسكرى (ع) (فارسى) — صفحة 33

مساهمون:

ص٣٣
بين كأسين اورثاه جميعا * كأس لذاته وكأس الحمام لم يزل نفسه رسول المنايا * بصنوف الاوجاع والاسقام
ترجمه : « مرگ بزرگان بايد اين گونه باشد : ميان ( بانگ ) ناى و عود و شراب ، ميان دو جام كه هر دو را به ميراث به او دادند ، جام لذّاتش وجام مرگ ، همواره نفس او پيك مرگ بود با انواع دردها و بيماريها » . « 1 » پس از مرگ متوكّل ، دوران حكومت پسرش وقاتلش چندان به درازا نپاييد زيرا تركهايى كه او را در از ميان برداشتن پدرش يارى كرده بودند ، ترسيدند كه مبادا عليه خود آنها بشورد . از اين رو به وسيلهء پزشك ويژه‌اش معروف به ابن طيغور او را مسموم ساختند . آنها براى اين كار سى هزار دينار به اين پزشك رشوه دادند و او هم با قلمى مسموم منتصر را رگ زد و وى در همان ساعت جان داد . « 2 » پس از منتصر ، نوبت به حكومت مستعين رسيد كه تركها او را خلع و با معتز بيعت كردند . مستعين به بغداد گريخت و براى نبرد با تركها سپاهى فراهم آورد امّا تركها او و سپاهش را شكست دادند و خود او را كه هنوز به سى و دو سالگى نرسيده بود ، كشتند . امّا معتز كه دشمن سر سخت اهل بيت عليهم السلام بود و از پدرش كينه و عداوت با خاندان شريف نبوى را به ارث برده بود ، نفر بعدى بود كه به دست تركها از بين رفت . او را در روزى بشدّت گرم زير آفتاب نگاه
هامش
( 1 ) - حياة الإمام العسكرى ، ص 242 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 246 .