مىشود . زيرا خداوند از بندگان انتقام نمىگيرد مگر پس از وقتى كه حجّت او را منكر شوند » . « 1 »
زمزمههاى شكوهمند اميد و انتظار
1 - تو پناه منى
. . . لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ حَقّاً حَقّاً ، لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ صِدْقاً صِدْقاً ، لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ تَعَبُّداً وَرِقّاً .
اللَّهُمَّ مُعِزَّ كُلَّ مُؤْمِنٍ وَحيدٍ ، وَمُذِلَّ كُلَّ جَبَّارٍ عَنيدٍ ، أَنْتَ كَنَفى حينَ تَعْيينى الْمَذ اهِبُ ، وَتَضيقُ عَلَىَّ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ .
« به حقيقت ، به حقيقت كه هيچ معبودى جز خداى يگانه نيست ، و براستى ، براستى هيچ معبودى جز خداى يگانه نيست ، از روى تعبّد و بندگى جز خداى يكتا هيچ معبودى نيست » .
« خدايا ! اى عزّت بخش هر مؤمن تنها ، و اى خوار كنندهء هر ستمگر ستيزه جو ، تو پناه منى هنگامى كه راههاى گوناگون مرا فرسودند و زمين با همهء فراخىاش بر من تنگ آمد » .
هامش
( 1 ) - همان مأخذ ، ص 443 . به نقل از بحار الانوار .