و گمراهكنندهء ايشان است . . .
كلمات دعا در نزد اهل بيت ، كه آن را از رسول خدا صلى الله عليه و آله به ميراث بردهاند ، چونان پر مايهترين گنج و قيمتى ترين غنيمت است . دعا در نزد آنان دايرة المعارفى است الهى . در آنها آيات حكمت و شيوههاى تربيت و آگاهيهاى سياسى و ديدگاههاى فرهنگى را مىتوان پيدا كرد .
دعايى كه امام حسن عسكرى عليه السلام به اهل قم آموخت و همچون يك منشور سياسى و سندى جهادى و استراتژى براى حركت و شيوهاى مكتبى در آن برهه حساس منتشر شد ، امروز از گنجينههاى اهل بيت قلمداد مىشود ، سزاوار است كه ما شبانه روز به خواندن و تأمّل در اين دعا بپردازيم ، تا شناخت و يقين و ثبات قدم و هدايت بيشترى فراچنگ خويش بياوريم . اينك بگذاريد با هم عبارات اين دعا را زمزمه كنيم و در آنها ژرف بينديشيم :
« سپاس خداى را به خاطر شكر نعمتهايش ، و طلب افزونى آنها ، و جلب روزىاش ، و طلب خالص شدن براى او و در او نه ديگرى ، و پناه از ناسپاسى و كفر پيشگى در عظمت و بزرگى او ، سپاس كسى كه مىداند هر نعمتى كه به او مىرسد از جانب پروردگارش است و هر كيفرى كه به او مىرسد به خاطر بدكردارى اوست و خدا درود فرستد بر محمّد ، بنده و پيامبرش و برگزيدهء خلقش و وسيلهء ( پيوند ) مؤمنان به رحمتش ، و ( نيز ) درود بر تبار پاك او و واليان كار او » .
« خدايا ! تو خود ( مردم را ) به فضل خويش دعوت كردى ، و به خواندنت فرمودى ، واجابت دعا را براى بندگانت ضامن شدى ، و نااميد نكردى كسى را كه خواسته خود را بر تو عرضه كرد . و با حاجت خود قصد ( در گاه ) تو را كرد ، و دستى خواهشگر را از عطاى خويش تهى باز نگرداندى ، و از عطاى بى عوض خويش نااميد پس نزدى ، و هر كه به سوى تو كوچيد تو را نزديك بيافت ، و هر
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 953
مساهمون: شريعت
ص٩٥٣