تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 891

مساهمون:

ص٨٩١
بر مردم دنيا و آخرت و اولى و رحمت و بركات خدا بر شما باد ! درود بر جايگاههاى معرفت خدا و خانه‌هاى بركت خدا و معدنهاى حكمت خدا و پاسداران سرّ خدا و حاملان كتاب خدا و جانشينان پيامبران خدا و فرزندان رسول خدا صلى الله عليه و آله و رحمت و بركات خدا بر شما باد ! درود بر دعوت كنندگان به خدا و راهنمايان به خشنوديهاى خدا و پايداران در فرمان خدا و كاملان در محبّت خدا و مخلصان در توحيد خدا و ياوران امر و نهى خدا و بندگان گرامى كه در گفتار بر خدا پيشى نگرفتند و به فرمان او كار مىرانند و رحمت و بركات خدا بر شما باد » ! آن‌حضرت در اندرز به يكى از دوستان خود فرمود : « اى فتح ! آن كه فرمان آفريدگار را گردن نهاد از خشم آفريده به خود باك راه نداد و آن كه آفريدگار را به خشم آورد ، يقين كن كه آفريدگار خشم آفريده را به روى مستولى بدارد ، و آفريدگار وصف نشود جز بدانچه خويشتن را بدان وصف كرده است و كجا توصيف شود آفريدگارى كه حواس از يافتنش و گمانها از رسيدن به او و آنچه در دل مىگذرد از توصيفش و ديدگان از احاطه به او ، درمانند . والاست از آنچه وصف كنندگان ، توصيفش مىكنند و برتر است از آنچه ستايندگان مىستايندش . در نزديكىاش دور گردد و در دورىاش نزديك ، در دورىاش نزديك است و در نزديكىاش دور ، كيفيّت ( چگونگى ) را او چگونگى بخشيد پس گفته نشود خود او چگونه است ؟ و مكان را او پديد فرمود پس گفته نشود خود او كجاست ؟ چون او از چگونگى و كجايى ( مكان ) به دور است » . « 1 » و نيز فرمود : « هر كه خداى را بپرهيزد در امان نگاه داشته شود و هر كه خدا را فرمان برد ، مورد اطاعت قرار گيرد و هر كه آفريدگار را اطاعت كند از خشم مخلوق نترسد ، هر كه از مكر خدا و دردناك گرفتنش ايمن شد گردن كشى كرد تا آنجا كه قضاى خدا و امر نافذش به روى فرود آمد و هر كه دليلى روشن از پروردگارش داشته باشد دشواريهاى دنيا به روى سبك آيد و گر چه تكه تكه شود و پراكنده گردد . سپاسگزار به خود سپاس سعادتمندتر است از نعمتى كه باعث سپاس شده زيرا نعمت كالاى اين جهانى است و سپاس نعمت دنيا و آخرت است . خداوند دنيا را سراى آزمايش و آخرت را خانهء فرجام قرار داد و بلاى دنيا را وسيله ثواب آخرت گرداند و ثواب آخرت را عوض بلاى دنيا قرار داد . ستمگر بردبار بسا كه به وسيلهء حلم خود از ستمش گذشت شود و حق دار نا بخرد بسا كه به
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 177 - 178 .