كه با او علمى باشد كه به راستى گفتارش و جواز عدالتش دلالت مىكند ، خالى نماند .
اى فتح ! بعيد نيست كه شيطان خواسته باشد براى تو شبههاى ايجاد كند و در برخى از آنچه كه من با تو گفتم و تو را از آن آگاه ساختم ، گمان و ترديد پديد آرد تا تو را از راه خدا و صراط مستقيم او به در برد . آنگاه تو خواهى گفت :
« حال كه اينان چنينند ، پس خدا يگانند » . پناه بر خدا ! اينان ( ائمه ) مخلوق و پرورش يافتگان آلهىاند ، مطيع خدايند و در پيشگاه او خوارند و به دو متمايل .
پس چنانچه شيطان از ناحيهء آنچه به تو باز گفتم ، بر تو وارد شد او را با سخنى كه با تو در ميان نهادم ، سركوب كن .
فتح گويد : به آنحضرت گفتم : فدايت شوم ! مشكل مرا ، حَل كردى و شبهه شيطان ملعون را با اين توضيح بر طرف ساختى . در ذهن من آن بود كه شما خدا يگانيد .
فتح گويد : در اين هنگام امام هادى عليه السلام به سجده افتاد و در سجودش مىفرمود : « اى آفريدگارم ! من براى تو خوار و فرو تنم » .
فتح گويد : او همچنان در سجده بود تا آنكه شب به سر رسيد .
كرامتهايى كه اينك براى شما بازگو مىكنيم به لطف همين ارتباط استوار ميان امام و پروردگارش بوده است .
پيروان امام عليه السلام از دانشمندان ربّانى و مجاهدان صابر ، نيز همانند او ، خدا را به اخلاص مىپرستيدند و خداوند هم پاداش كردار صالح آنان را تباه نمىكند و آنان را در دنيا ، همچون آخرت ، يارى مىرساند كه خود فرموده است .
وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌ عَزِيزٌ « 1 » .
هامش
( 1 ) - سورهء حج ، آيهء 40 .