كام مرگ فرستد بلكه قصد دارد او را در راه از ميان بردارد .
در روايت آمده است :
مدّتى از گفتگوى ميان مأمون و فضل سپرى شده بود و ما در يكى از منازل ( بين راه ) بوديم كه فضل به حمام رفت . در اين هنگام گروهى با شمشير بر او داخل شدند و به قتلش رساندند . پس از كشته شدن فضل ، فرماندهان و سپاهيان و گروهى از مردان ذو الرياستين بر در سراى مأمون حاضر شده گفتند :
او را كشت اينك ما به خونخواهى او آمدهايم . « 1 »
بدين سان مأمون از برجستهترين و بزرگ ترين كانون قدرت در درون دستگاه حاكمه خلاصى يافت . اينك پيش روى او جز امام رضا ، كه او هم اندكى بعد به شهادت رسيد ، كس ديگرى باقى نمانده بود . براستى آيا همين نزديكى شهادت امام رضا عليه السلام با كشته شدن فضل خود نمىتواند حاكى از وجود توطئهاى پليد بر ضدّ آنحضرت باشد ؟
با اين دلايل و شواهد ، قول مشهور علماى شيعه مبنى بر شهادت امام رضا عليه السلام به خاطر خورانيدن زهر به آنحضرت از سوى مأمون درست وراست جلوه مىكند .
علامهء مجلسى در اين باره مىگويد : قول مشهور در ميان ما آن است كه امام رضا عليه السلام به واسطهء زهر مأمون به شهادت رسيد . « 2 »
اينك اجازه دهيد به خبر شهادت آنحضرت از زبان معاصرانش گوش فرا دهيم :
الف
- ابا صلت هروى از معاصران امام و از حادثه سازان يا از ناظران بر حوادث بوده و با امام عليه السلام ارتباطى نزديك و استوار داشته است . وى در پاسخ
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 169 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 169 .