خويش به خدا شكايت مىبرم ، در باره خدا چيزى مىدانم ، كه شما نمىدانيد . من هرگاه قتلگاه بنى فاطمه را به ياد مىآورم اشك گلو گيرم مىشود . « 1 »
ب - گريه ، تنها رسالتى نبود كه امام زين العابدين آن را براى ثبت در تاريخ بر دوش گيرد .
بلكه آنحضرت رسالت « ايجاد حركتهاى انقلابى » را برگزيد . از همان روزهاى آغازين حماسهء كربلا ، سخنان اهل بيت عليهم السلام و در پيشاپيش آنها سخنان امام سجّاد و حضرت زينب كبرى در ويران كردن ديوار سكوت و ترديد و ترس در كوفه و شام و سپس در مدينه منوره ، نقش بسيار بزرگى ايفا كرد .
بنابر بعضى از روايات تاريخى هنگامى كه « اشدق » ، عامل يزيد از ترس قيام مردم مدينه ، اهل بيت را در شهرهاى اسلامى پراكنده كرد ، براى نشان دادن مظلوميّت امامحسين در هر محفلى ، منبر و دستگاه تبليغاتى نيرومندى برپا شد .
يكى از مشهورترين سخنرانيهاى امام سجّاد عليه السلام ، سخنرانى عميق و جالبى است كه در مسجد شام ايراد كرده و حاوى طرح و شيوهاى براى منبرهاى حسينى است كه اگر ما آن را الگو قرار دهيم ، تأثيرى ژرفتر و شگرفتر در دل انسانها بر جاى مىنهد . اجازه دهيد پيش از ذكر تمام اين سخنرانى ، به برخى از نكات مهم آن اشاره كرده در آن تأمل كنيم :
1 - امام سجّاد عليه السلام هنگامى كه به سخنران پيش از خود مىفرمايد :
« تو خوشنودى مخلوق را به بهاى خشم خالق خريدى و دوزخ را جايگاه خود گردانيدى » و يا آنجا كه به يزيد توجّه مىكند و مىفرمايد : « آيا اجازه مىدهى كه بر منبر نشينم و سخنى بگويم كه در آن خوشنودى خداست و براى كسانى كه در اينجا نشستهاند نفع و ثواب دارد » ، در واقع اهداف منبر را مشخص مىسازد . از اينجا مىتوان دريافت كه سخنان و ارشادات سخنران
هامش
( 1 ) - همان مأخذ ، ص 209 .