خداوند بهشت را مىطلبيد و از آتش جهنّم به خدا پناه مىبرد . « 1 »
امام عقيده داشت كه برترى او تنها به تقواست و نه به خاطر انتساب او به رسول خدا صلى الله عليه و آله .
بيهقى از صولى از محمّد موسى بن نصر رازى نقل مىكند كه گفت : از پدرم شنيدم كه مىگفت : مردى به امام رضا گفت : به خدا سوگند بر زمين كسى از جهت پدر از تو شريفتر نيست .
آنحضرت به وى فرمود :
« تقوا بديشان شرافت بخشيد و طاعت خداى بزرگشان كرد » .
يكى ديگر به او عرض كرد : به خدا تو بهترين انسانها هستى .
آنحضرت به او فرمود :
« سوگند مخور اى مرد ! بهتر از من كسى است كه خداترستر باشد و او را فرمانبردارتر . به خدا قسم اين آيه نسخ نشده است كه : ( وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ) .
اين گفتگو ، روايتى از امام صادق عليه السلام را به ياد ما مىآورد كه فرمود :
« همانا ولايت و دوستى من با حضرت محمّد صلى الله عليه و آله در نزد من محبوب تر از ولادتم از اوست » .
بدين سان امام رضا در تمام ابعاد حياتش ، خداى را فرمانبردار بود و خدا هم او را دوست داشت و دلش را به نور معرفت درخشان و از علم و دانش آكنده ساخته بود و او را حجّت بالغهء خويش بر مخلوقاتش
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 92 - 94 ( به اختصار ) .