گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و آب فرات خواست و از آن به كام كودك ماليد و سپس او را به من بازگرداند و گفت : او را بگير كه او بقيّة اللَّه در زمين است . « 1 »
امام موسى بن جعفر عليه السلام ، از همان اوان لقب « رضا » و كنيهء « ابوالحسن » را براى اين نوزاد برگزيد . امام بسيار اين كودك را دوست مىداشت . مفضل بن عمرو در روايتى در اين باره مىگويد :
« نزد حضرت موسى كاظم رفتم . على فرزند آن امام در دامانش نشسته بود و امام او را مىبوسيد و زبانش را مىمكيد . كودك را بر دوشش مىگذارد و در آغوشش مىگرفت و مىفرمود :
پدرم فدايت ! تو چه خوشبويى و چه پاكيزهخويى و داراى چه فضل تابان و درخشندهاى !
عرض كردم : فدايت شوم ! در قلب من نسبت به اين كودك محبّتى افتاده است كه براى هيچ كس جز شما اين محبّت نيست !
پس امام به من فرمود :
« اى مفضل ! او در نظر من همچون من در نظر پدرم مىباشد . ( ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ) » .
مفضل گويد : پرسيدم : آيا اين كودك پس از شما صاحب مقام پيشوايى است ؟
فرمود : « آرى . هر كه اورا فرمان برد هدايت يافته و آن كه نافرمانىاش
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 9 .