او از كتاب پروردگارش ، معارف دينى را الهام مىگرفت تا آنجا كه راويان را وامىداشت تا از وى در بارهء منشأ قرآنى گفتههايش سؤال كنند .
ابو الجارود در اين باره ماجرايى نقل كرده است . وى مىگويد :
ابوجعفر عليه السلام فرمود : چون در بارهء چيزى با شما سخن گفتم مرا از سر چشمه قرآنى آن بپرسيد . سپس فرمود : خداوند از قيل و قال و تباه شدن مال و بسيار سؤال كردن نهى فرموده است . پرسيدند : اى فرزند رسول خدا اين مورد در كجاى قرآن آمده است ؟
فرمود : خداوند عز و جل در كتابش مىفرمايد :
( لَا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِن نَجْوَاهُمْ . . . ) « 1 » .
« هيچ خيرى در بسيارى از نجواهاى آنان نيست . »
و مىفرمايد :
( وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَاماً ) « 2 » .
« و اموالى كه خداوند شما را بهنگاهبانى آن گماشته بهدست سفيهان مدهيد . »
و نيز مىفرمايد :
( لَاتَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ) « 3 » .
« از چيزهايى مپرسيد كه چون براى شما آشكار شود ، بدتان مىآيد و غمناك مىشويد . »
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 114 .
( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 5 .
( 3 ) - سورهء مائده ، آيهء 101 .