ميانجيگرى شفاعتگران دربارهء آن ، سرباز زده بودند .
مسلمانان اين عمل عثمان را به شدّت محكوم كردند امّا عثمان به اعتراض آنان وقعى ننهاد و پس از چندى حَكَم را مأمور گرفتن وجوهاتى به نام قضاعه كه مبلغى حدود سيصدهزار درهم بود گردانيد ، و تمام آن صدقات را به خود حَكَم بخشيد !
چنان كه ابن ابى الحديد گفته است : يكى ديگر از اقدامات عثمان اين بود كه زمينى را كه پيامبر صلى الله عليه و آله در محل بازار مدينه كه « هزون » خواند مىشد به مسلمانان صدقه داده بود ، از ايشان باز پس گرفت و آن را به حرث بن حكم برادر مروان بخشيد .
وى مىافزايد : عثمان فدك را كه از آنِ فاطمه زهرا عليها السلام بود و نيز تمام چراگاههاى اطراف مدينه را به مروان بخشيد و چهارپايان بنى اميّه از آنها استفاده مىكردند و نيز تمام غنايمى را كه از فتح آفريقا آمده بود به برادر رضاعىاش ، عبداللَّه بن سرح ، بخشيد .
همچنين وى در روزى كه دخترش امّابان را به همسرى مروان درآورده بود ، دويست هزار به ابو سفيان بن حرب و صدهزار به مروان بخشيد .
درپى اين اقدام ، زيد بن ارقم رئيس بيت المال با كليدهايش به نزد عثمان آمد و كليدها را پيش روى او گذاشت و گريست . عثمان از او پرسيد : آيا اگر من بدين وسيله صلهء رحم مىكنم ، تو بايد گريه كنى ؟ ! زيد پاسخ داد :
من بدين خاطر نمىگريم زيرا گمان مىكنم كه تو اين اموال را در عوض مالهايى كه در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله انفاق كرده بودى ، از آنِ خود
هدايتگران راه نور ، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب (ع) (فارسى) — صفحة 93
مساهمون: شريعت
ص٩٣