تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب (ع) (فارسى) — صفحة 200

مساهمون:

ص٢٠٠
به چهره‌ام خورد . از جبرئيل پرسيدم : اين نورى كه ديدم چه بود ؟ گفت : اى محمّد ! اين نور مهر و ماه نبود بلكه يكى از كنيزكان بهشتى علىبن ابىطالب بود كه از قصرش پديدار شد و به تو نگريست وخنديد و اين‌نور از دهانش بيرون آمد . او در بهشت همواره مىگردد تا هنگامى كه‌اميرمؤمنان به‌بهشت وارد شود » . « 1 » حاكم در امالى و ابوسعيد واعظ در شرف المصطفى و ابو عبداللَّه نطنزى در خصائص به اسناد خود نقل كرده‌اند كه زيد بن على در حالى كه موى خود را به دست گرفته بود گفت : فرمود به من حسين بن على در حالى كه موى خود را به دست گرفته بود گفت : فرمود به من على بن ابىطالب در حالى كه موى خود را به دست گرفته بود گفت : فرمود به من رسول خدا صلى الله عليه و آله در حالى كه موى خود را به دست گرفته بود كه : « هر كه ابو الحسن على را بيازارد در حقيقت مرا آزرده و آنكه مرا بيازارد خداى را آزرده‌است و هر كه خدا را آزار دهد لعنت خدا بر او باد » . و در روايتى ديگر آمده است : « هر كه خدا را بيازارد خداوند به اندازهء تمام آسمانها و زمين بر او لعنت فرستد » . ترمذى در كتاب جامع و ابونعيم در حلية الاوليا و بخارى در صحيح و موصلى در مسند و احمد در فضايل و خطيب در اربعين از عمران بن
هامش
( 1 ) - اليقين في امرة أميرالمؤمنين ، ص 62 .