« تو بودى كه فاطمه عليها السلام ، دختر رسول خدا را زدى تا خون از بدن او جارى شد و آنچه در شكم داشت سقط نمود ، و تو چيزى جز خار نمودن رسول اللَّه صلى الله عليه و آله ، مخالفت با دستورات وى و هتك حرمت او در نظر نداشتى . مگر رسول خدا به وى نفرموده بود كه « تو سرور زنان اهل بهشتى » به خدا سوگند كه سرنوشت تو در آتش جهنم است » .
در كتاب سُلَيم بن قيس از ابن عباس روايت شده است « قنفذ با تازيانه چنان اورا زد كه تا روز رحلت ، آثار تازيانه مانند دمل چركين بر بازوان آن حضرت بود . او ، حضرت را در چارچوب در خانه قرار داد و پهلوى او را شكست تا او جنين خود را سقط نمود » .
حضرت امام صادق عليه السلام مىفرمايد : علت وفات حضرت زهرا عليها السلام اين بود كه قنفذ ، غلام عمر ، بدستور وى ، با غلاف شمشير بر پهلوى او زد تا محسن خودرا سقط كرد و بر اثر آن به شدت بيمار شد . . . .
بنابراين چنين استنباط مىشود كه بيش از يك نفر دختر رسول اللَّه صلى الله عليه و آله را زده و علت سقط جنين او شدند . . حضرت پس از اين واقعه به شدت بيمار شد و در بستر بيمارى افتاد .
همين كه آنحضرت مرگ خود را نزديك ديد ، ام ايمن و اسماء بنت عميس را نزد خويش فرا خواند و كسى را درپى على عليه السلام فرستاد و او را نيز احضار كرد . چون اميرمؤمنان بر بالين او حاضر شد ، فاطمه به وى گفت :
اى پسر عمو ! من مرگ خود را نزديك مىبينم ، و احساس مىكنم كه ساعت به ساعت در پيوستن به پدرم نزديكتر مىشوم . اينك مىخواهم آنچه را كه در دل دارم به تو وصيّت كنم . على عليه السلام فرمود : اى دختر رسول
هدايتگران راه نور ، زندگاني صديقه كبرى حضرت فاطمه زهرا (س) ( فارسى) — صفحة 89
مساهمون: شريعت
ص٨٩