دلها براى به دست آوردن غنايم جنگى مىتپيد . و سلامت جامعه از سوى سركشانى كه در خط نفاق حركت مىكردند به ويژه پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله كه در ميان آنان به عنوان پيامبر ، رهبر ، پدر ، و پايه و اساس بزرگ دين و دولت و اجتماع تلقّى مىشد ، به خطر مىافتاد .
پيامبر در هر فرصت مناسبى ، نظر مسلمانان را به خط مكتب كه در صراط مستقيم تبلور مىيافت جلب مىكرد . و مسئوليّتهاى خود را به تمام و كمال به انجام مىرساند . زيرا مىدانست كه پس از وى خلاء بزرگى درميان مسلمانان به وجود خواهد آمد .
بزرگترين اين مناسبتها كه پيامبر طى آن جانشين خود اميرمؤمنان و خاندان پاكش را معرفى كرد ، هنگامى بود كه وى از آخرين سفر حجّ خود ( حجّة الوداع ) بازمىگشت . آنحضرت در منطقه صحرائى غدير كه به نام ( خم ) خوانده مىشد در حضور بيش از يكصد هزار نفر از همراهانش دست على را گرفت و او را بلند كرد و فرمود : هركس كه من مولاى اويم على هم مولاى اوست .
به رغم تمام اين تأكيدات و سفارشها ، تحكيم مسأله جانشينى پس از وى بدون بروز مشكلات و حتّى بدون قربانى به پايان نرسيد . فاطمه زهرا خود نخستين قربانى همين هدف بود . آنحضرت ، بانگ محمّدى در حيات امّت بود كه مىفرمود : اگر محمّد از ميان شما رفت خط و راه او نمرده است . اگر صداى محمّد به خاموشى گرائيد امّا پارهء پاك تن او از وى سخن مىگويد و با تمام نيرو هياهوى جاهليّت را در گلوها خفه مىكند .
فاطمه عليها السلام ماه پر فروغى بود كه پس از غيبت خورشيد رسالت با
هدايتگران راه نور ، زندگاني صديقه كبرى حضرت فاطمه زهرا (س) ( فارسى) — صفحة 73
مساهمون: شريعت
ص٧٣