براستى ؛ ما ، خدا را مىپرستيم ، و با او ، چيزى را شريك نميدانيم ! .
و امّا ؛
إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ :
البتّه ! ما ، عليه شيطان - كه راندهء درگاه خدا است ! - از خداى عزّ و جلّ ! يارى و كمك مىطلبيم ! تا آنچنانكه شما را گمراه نمود ، ما را گمراه نكند ! .
و امّا ؛
اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ :
آن ، طريق واضح و روشن است . هركه در اين دنيا ، عمل صالحى انجام داد ، البتّه ! او ، بر راهى است كه ؛ بسوى بهشت ( برين ! ) ميپيمايد ! .
و امّا ؛
صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ :
همان نعمتى است كه ؛ خداى عزّ و جلّ ! آن را بر كسانى كه پيش از ما بودند - از پيامبران و صدّيقين - ارزانى داشت . بدينجهت ؛ از خدا ، [ كه پروردگار ما است ! ] درخواست ميكنيم ، آنچنانكه بر آنان ، نعمت ( خويش ) ارزانى داشت ، بر ما ( نيز ) إنعام فرمايد .
و امّا ؛
غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ :
آنان يهودند ، كه نعمت خدا را به كفر و ناسپاسى ، مبدّل ساختند ! درنتيجه ؛ بر آنان خشم و غضب كرد ! و از آنها ، خنزير و ميمونها قرار داد . پس ؛ ما ، از خدا درخواست ميكنيم ، آنچنانكه خشم و غضب بر آنها كرد ، ( هيچگاه ؛ ) بر ما ، خشم و غضب ، روا ندارد .
و امّا ؛
وَ لَا الضَّالِّينَ :
تو و أمثال تو - اى پرستندهء صليب كثيف و آلوده ! - بعد از عيسى بن مريم ، گمراه شديد ! . پس ؛ ما ، از خدا [ كه پروردگار ما است ! ] درخواست ميكنيم ؛ تا آنچنانكه شما گمراه شديد ، ما را گمراه نسازد .
بحار ، جلد 92 : 260 تا 261 .
* * *