تفسير فاتحة الكتاب ( فارسى ) — صفحة 146

براستى ؛ ما ، خدا را مىپرستيم ، و با او ، چيزى را شريك نميدانيم ! . و امّا ؛ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ : البتّه ! ما ، عليه شيطان - كه راندهء درگاه خدا است ! - از خداى عزّ و جلّ ! يارى و كمك مىطلبيم ! تا آنچنانكه شما را گمراه نمود ، ما را گمراه نكند ! . و امّا ؛ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ : آن ، طريق واضح و روشن است . هركه در اين دنيا ، عمل صالحى انجام داد ، البتّه ! او ، بر راهى است كه ؛ بسوى بهشت ( برين ! ) ميپيمايد ! . و امّا ؛ صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ : همان نعمتى است كه ؛ خداى عزّ و جلّ ! آن را بر كسانى كه پيش از ما بودند - از پيامبران و صدّيقين - ارزانى داشت . بدينجهت ؛ از خدا ، [ كه پروردگار ما است ! ] درخواست ميكنيم ، آنچنانكه بر آنان ، نعمت ( خويش ) ارزانى داشت ، بر ما ( نيز ) إنعام فرمايد . و امّا ؛ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ : آنان يهودند ، كه نعمت خدا را به كفر و ناسپاسى ، مبدّل ساختند ! درنتيجه ؛ بر آنان خشم و غضب كرد ! و از آنها ، خنزير و ميمون‌ها قرار داد . پس ؛ ما ، از خدا درخواست ميكنيم ، آنچنانكه خشم و غضب بر آنها كرد ، ( هيچگاه ؛ ) بر ما ، خشم و غضب ، روا ندارد . و امّا ؛ وَ لَا الضَّالِّينَ : تو و أمثال تو - اى پرستندهء صليب كثيف و آلوده ! - بعد از عيسى بن مريم ، گمراه شديد ! . پس ؛ ما ، از خدا [ كه پروردگار ما است ! ] درخواست ميكنيم ؛ تا آنچنانكه شما گمراه شديد ، ما را گمراه نسازد . بحار ، جلد 92 : 260 تا 261 . * * *