سينههايتان تنگ مىشود . ضمير در فعل « يخرج » به خدا بر مىگردد يعنى ، اگر تمام اموالتان را از شما بخواهند كينه توزى و دشمنى شما نسبت به خدا و رسول ظاهر مىشود يا بخل مىورزيد چرا كه بخل موجب كينه است . « هؤلاء » به معناى « الذّين » و موصول است و « تدعون » صلهء آن است يعنى شما كسانى هستيد كه فرا خوانده مىشويد يا شما اى مخاطبان همانهايى هستيد كه توصيف شدهاند آن گاه توصيف آنها را از سر گرفته است و گويى آنان گفتهاند ما چه صفتى داريم پس خداوند فرموده است : شما فرا خوانده شديد تا در راه خدا [ مال ] انفاق كنيد ، و گويى گفته شده : دليل اين كه اگر با اصرار از شما تمام اموالتان مطالبه شود بخل مىورزيد و از دادن آن اكراه داريد و كينه به دل مىگيريد اين است شما به پرداخت يك چهارم از يك دهم مالتان فراخوانده مىشويد پس بعضى از شما به پرداخت آن نيز بخل مىورزيد ؛ آن گاه فرمود :
وَ مَنْ يَبْخَلْ
؛ هر كس نسبت به پرداخت زكات و اداى تكليف واجب بخل ورزد ضرر بخل ورزى او از خودش تجاوز نمىكند بلكه نسبت به خود بخل ورزيده است چون با كيفرى دردناك همراه خواهد شد و از پاداش بزرگى محروم مىشود گويند بخلت عليه و عنه و ضنت عليه و عنه و آيه به اين معنى اشاره دارد كه بخشندهء مال به بخشيدن محتاجتر از فقير در گرفتن مال است ، پس اگر صاحب مال در بخشيدن به فقير بخل ورزد نسبت به خود بخل ورزيده است .
وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ
؛ در حالى كه خداوند از اموال شما بىنياز است و شما به ثواب و رحمت خدا محتاجيد .
وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا
؛ عطف بر
« إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا »
مىباشد .
يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ
؛ بجاى شما گروهى ديگر را مىآورد با صفاتى غير از صفات شما كه به ايمان و تقوا راغب باشند و از آن روى نگردانند .
ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ
؛ آنها مانند شما نخواهند بود بلكه از شما بهترند و بيشتر از