آدم
رجوع شود به ورقه هاى « انسان و غربت او در اين جهان - درد عرفانى » .
رجوع شود به ( الميزان ) جلد 4 ص 148 ( آيات اول سورهء نساء ) فى عمرالنوع الانسانى والانسان الاولى .
قصهء آدم در ميان عرفا منشأ تأويلاتى شده . رجوع شود به ( اسفار ) ج 2 و در ميان شعرا موضوع اظهار تجرّى و دِلال عارف شده .
متنبّى مىگويد ( ص 558 ) :
ابوكم آدم سنّ المعاصى
و علَّمكم مفارقة الجِنان
حافظ مىگويد :
پدرم روضهء رضوان به دو گندم بفروخت
ناخلف باشم اگر من به جوى نفروشم
سعدى در « غزليات » مىگويد :
حديث عشق اگر گويى گناه است
گناه اول ز حوا بود و آدم
داستان آدم
رجوع شود به بحث دقيق اقبال در كتاب ( احياى فكر دينى ) مقالهء تصور خدا و معنى نيايش
آدميت - دين و علم
سخنرانى در كوى اميرآباد در 27 / 8 / 47 به مناسبت درگذشت يك دانشجو به نام . . . غروى كه در رشته . . . در سال . . . دانشكدهء حقوق تحصيل مىكرده است ايراد شد .
1 . « وَمن يَخْرُجْ من بَيْتِه مُهاجِراً الَى الله وَرَسولِه ثُمَّ يُدْرِكْه الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أجْرُه عَلَى الله » .