مبعوث كردن پيامبر اسلام مانند پيامبرانى است كه پيش از او مبعوث شدهاند و چنان كه معجزاتى به دست آنها آشكار مىشد ، به دست او نيز ظاهر گشته است .
زَبُوراً
، به ضم زاء جمع زبر نيز قرائت شده است و آن كتاب داود مىباشد .
رُسُلًا
؛ منصوب است به فعل مقدر أرسلنا كه به معناى اوحينا إليك است .
قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ
؛ و پيامبران ديگر كه قبلا سرگذشت آنان را در مكه ، طى سورهء انعام و سورههاى ديگر براى تو بازگو كرديم و شأن و اخبار آنها را به تو اطلاع داديم .
وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ
؛ اين عبارت دلالت دارد بر اين كه : خداى سبحان پيامبران بسيارى فرستاده كه در قرآن نامى از آنان برده نشده است .
وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً
؛ خداوند ، بدون واسطه با موسى سخن گفت تا بدين وسيله امر خود را بر او آشكار سازد .
رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
؛ رسلا بنا بر مدح منصوب شده است ، و مىتوان گفت كلمه « رسلا » بنا بر اين كه تكرار شده منصوب است .
لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ
؛ تا پس از آمدن پيامبران مردم را بر خدا عذر و بهانهاى نباشد ، زيرا فرستادن پيامبران بهانه را از بين مىبرد و حجّت را بر مردم تمام مىكند تا آنها نگويند : چرا پيامبرى براى ما نفرستادى تا ما را به راه آورد و متوجّه اتمام حجّت خداوند نمايد و در نتيجه ما را از خواب غفلت بيدار كند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 166 تا 169 ]
لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 166 ) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلالاً بَعِيداً ( 167 ) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً ( 168 ) إِلاَّ طَرِيقَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً ( 169 )