سورهء نحل
چهل آيهء اول اين سوره ، مكى و بقيه - از « وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ » تا آخر سوره مدنى است . اين نظر ، از حسن و قتاده است . ابن عباس ، عطا و شعبى گويند : تمام سوره ، مكى است ، بجز سه آيهء آخر آن - وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا تا آخر سوره - كه ميان مكه و مدينه ، هنگام بازگشت پيامبر از « احد » نازل شد . بنا بر روايتى ديگر از ابن عباس ، قسمتى از اين سوره ، مكى و قسمتى مدنى است . از آغاز تا « وَ لَكُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ » مكى و از « لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا » تا « بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ » مدنى است .
شمارهء آيات :
بدون هيچگونه اختلافى ، تعداد آيات 128 است .
فضيلت سوره :
ابى بن كعب ، از پيامبر گرامى روايت كرده است كه :
- هر كس ، اين سوره را بخواند ، خداوند نعمتهايى كه در دنيا به او داده ، با او حساب نخواهد كرد و اجر او به اندازهء كسى است كه : بميرد و وصيتى نيكو از خود بيادگار گذارد و اگر در همان روز يا شبى كه اين سوره را خوانده ، بميرد ، اجر او مانند كسى است كه با وصيت نيكو و پسنديده از دنيا رفته است .
محمد بن مسلم از امام باقر ( ع ) روايت كند كه :
- هر كس سورهء نحل را در هر ماه بخواند ، در دنيا زيان نبيند و هفتاد نوع بلا - كه آسانترين آنها جنون و جذام و پيسى است - از او دور خواهد شد و جاى او در بهشت عدن است ، كه در وسط بهشتهاى ديگر قرار دارد .
تفسير :
همانطورى كه سورهء حجر به تهديد كفار ، خاتمه يافت ، اين سوره نيز با تهديد ايشان آغاز مىشود :