« أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ »
معناى آن واضح است . و بدنبال اين جمله براى مؤمنان و كافران مثلى زده فرمايد :
« مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمى وَ الْأَصَمِّ وَ الْبَصِيرِ وَ السَّمِيعِ »
يعنى مثل گروه مسلمانان مانند بينا و شنوا است و مثل گروه كافران مانند كور و كر است ، زيرا شخص مؤمن از حواس خود سودمند شود چون آنها را در راه دين به كار اندازد ، و شخص كافر از آنها بهرهمند نگردد و از اينرو مانند كسى است كه اصلا حسّ بينايى و شنوايى ندارد .
« هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا »
آيا حال كور و كر با حال بيناى شنوا نزد شخص عاقل و خردمند يكسان است ؟ و چنانچه نزد مردمان خردمند ايندو يكسان نيستند همچنين حال شخص مؤمن و كافر نيز يكسان نيست .
« أَ فَلا تَذَكَّرُونَ »
آيا در اينمطلب تفكر و انديشه نمىكنيد تا حقيقت را دريابيد ؟