[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 67 تا 68 ]
وَ قالَ يا بَنِيَّ لا تَدْخُلُوا مِنْ بابٍ واحِدٍ وَ ادْخُلُوا مِنْ أَبْوابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَ ما أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ عَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ( 67 ) وَ لَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ ما كانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ حاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضاها وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِما عَلَّمْناهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 68 )
ترجمه :
يعقوب گفت : ( اكنون كه ميخواهيد برويد ) از يك در وارد ( شهر مصر ) نشويد و از درهاى مختلف وارد شويد و من نمىتوانم در برابر خدا كارى براى شما انجام دهم كه فرمانروايى تنها براى خدا است بر او توكل كنم و همهء توكل كنندگان بايد بر او توكل كنند ( 67 ) و چون به همان طريقى كه پدر دستورشان داده بود وارد ( مصر ) شدند چنان نبود كه ( اين دستور يعقوب ) كارى در برابر خدا براى ايشان انجام دهد ( و از خطر بىنيازشان كند ) جز آنكه خواستهاى در دل يعقوب بود كه ( بدينوسيله ) خواستهاش را انجام داد ، و براستى كه او داراى علمى بود كه ما به دو آموخته بوديم ولى بيشتر مردم نميدانند ( 68 ) .