ميدانستند ، و در وقتى كه واجب نبود آن را واجب ميدانستند و بدين ترتيب مردم با پيروى كردن از آنها گمراه ميشدند . « يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً » يعنى هنگامى كه بجنگ و كارزار نيازمند ميشوند ماه حرام را حلال ميكنند ، و ماه حلال را حرام ميسازند و ميگويند : ماهى ، به ماه ديگر ، و چون نيازمند نيستند اين كار را نميكنند . « لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ » يعنى اينها يك ماه از ماههاى حرام را كه حلال ميكنند بجاى آن يك ماه حلال را حرام ميكنند و بالعكس تا اينكه ماهها در عدد موافقت داشته باشد . « زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ » يعنى نفسشان اين كار را براى آنها آراسته و زينت داده ، و حسن گفته : يعنى شيطان براى ايشان آن را آراسته ، و برخى گفتهاند : يعنى خودشان از روى هواى نفس خود اين كار را زيبا دانستهاند . « وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ » تفسير آن گذشت .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١١ — صفحة 90
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٩٠