و او حكيم و داناست . ( 30 ) ابراهيم پرسيد : اى فرستاده شدگان براى چه كار مهمّى آمدهايد ؟ ( 31 ) گفتند : ما به سوى قومى گنهكار فرستاده شدهايم . ( 32 ) تا سنگى از گل سخت بر سر آنان رها كنيم ( سنگى كه خداوند آن را سجيل خوانده ) . ( 33 ) سنگهاى نشاندارى كه خداوند براى اين مردم اسرافگر نشانهگذارى كرده است . ( 34 ) پس ما از مؤمنين هركس كه در آن قريه بود خارج ساختيم . ( 35 ) و به غير از يك خانوار مسلمان ، ( كه خانواده لوط بودند ) كسى را در آنجا نيافتيم .
( 36 ) و از آن قريه چيزى باقى نگذاشتيم مگر نشانهاى ، تا آنها كه از كيفر دردناك مىترسند از آن عبرت گيرند .
( 37 ) و در موسى هم آيتى است آنوقت كه با دليلى محكم او را به سوى فرعون فرستاديم . ( 38 ) فرعون كه همه اعتمادش به لشكرش بود گفت : وى يا ساحر است يا جنزده .
( 39 ) پس او و لشكريانش را گرفتيم و در دريا غرق كرديم درحالىكه خود را ملامت مىكرد .
( 40 ) و بسوى قوم عاد بادى بىسود و خشك ولى مرگزا فرستاديم . ( 41 ) هيچچيز
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 844
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٨٤٤