و هيچ مادهاى باردار نمىشود و بارش را به زمين نمىگذارد مگر آنكه خداوند به او آگاه است و روزى كه از راه دور از ايشان مىپرسد كجايند شريكان من ، با صداى رسا مىگويند : كه هيچ گواهى ميان ما نيست . ( 47 ) در آن روز خدايانى را كه در دنيا مىپرستيدند نمىيابند و يقين مىكنند كه ديگر راه فرارى ندارند . ( 48 ) آرى ، انسان از دعاى خير خسته نمىشود و همينكه دچار زشتى مىشود خيلى زود نااميد و مأيوس مىگردد . ( 49 ) اگر رحمتى از خود به او بچشانيم مخصوصا بعد از بلايى كه به او رسيده باشد حتما مىگويند اين از كاردانى خودم بود و من اصلا گمان نمىكنم قيامتى برپا شود و به فرض هم كه برپا شود در آن روز نيز محترم و داراى امتياز خواهيم بود به زودى كفّار را به نتيجه آنچه مىكردند خبر خواهيم داد و به آنها كيفرى سخت خواهيم چشاند . ( 50 ) و چون به انسان نعمتى بدهيم روى را برمىگرداند و دورى مىكند و چون به شرّى مبتلا مىشود دعاهايى طولانى دارد . ( 51 )
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 776
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٧٧٦